✍️ صدرالدین فلاح

قم همواره با محدودیت‌های آبی دست به گریبان بوده است، اما تابستان امسال به دلایل متعددی شرایط متفاوت‌تری را رقم زده است. کاهش بارش‌های سال آبی جاری، افت سطح آب‌های زیرزمینی، و افزایش مصرف ناشی از گرمای زودرس تیرماه، هشداری آشکار است که وضعیت منابع آبی در استان بیش از هر زمان دیگری نیازمند مدیریت دقیق و هماهنگ است.

ضرورت مدیریت منابع آبی در این مقطع، صرفاً یک بحث زیست‌محیطی نیست؛ بلکه موضوعی اقتصادی، اجتماعی و حتی امنیتی است. از یک سو، صنایع و کشاورزی قم بدون آب کافی با افت تولید روبه‌رو می‌شوند، و از سوی دیگر، فشار بر شبکه آب شرب می‌تواند نارضایتی اجتماعی و تهدید بهداشت عمومی را در پی داشته باشد.

در چنین شرایطی، نقش استانداری قم کلیدی است. هماهنگی دستگاه‌های متولی، اجرای طرح‌های کاهش مصرف در ادارات و مراکز پرمصرف، و استفاده از فناوری‌های نوین در مدیریت شبکه آبرسانی می‌تواند بخشی از این بحران را مهار کند. اما مهم‌تر از همه، همراهی مردم است. بدون تغییر در الگوی مصرف خانگی، صرفه‌جویی و پرهیز از اسراف، هیچ طرح مدیریتی به نتیجه مطلوب نخواهد رسید.

فراموش نکنیم که آب یک منبع پایان‌پذیر است و قم بیش از هر نقطه دیگر کشور، این حقیقت را با گوشت و پوست خود لمس کرده است. اکنون تیرماه ۱۴۰۴ فرصتی برای بازاندیشی در حکمرانی آب است؛ فرصتی که اگر از دست برود، بحران‌های پیش‌رو سخت‌تر و پرهزینه‌تر خواهد بود.