مردمان جنوب ایران، از بوشهر و هرمزگان گرفته تا خوزستان و سواحل مکران، حامل سنت‌هایی ریشه‌دار و غنی هستند که از آمیزه‌ای از فرهنگ بومی، تاثیرات تاریخی اقوام مهاجر، و شرایط طبیعی خاص منطقه شکل گرفته‌اند. موسیقی نواحی با سازهایی چون نی‌انبان و دمام، آیین‌های آیینی همچون نخل‌گردانی و زار، پوشش‌های محلی با رنگ‌های گرم و چشم‌نواز، غذاهای دریایی خاص با ادویه‌جات معطر، و گویش‌های گوناگون جنوبی، تنها بخشی از این میراث زنده‌اند. این سنت‌ها نه‌تنها هویت فرهنگی منطقه را حفظ کرده‌اند، بلکه همچنان در زندگی روزمره مردم حضوری فعال و پویا دارند.

۴ فروردین ۱۴۰۳